Klaudia Trzcińska
(ur. 28.03.1998, Lublin)
Polska artystka współczesna tworząca na styku malarstwa materii i abstrakcji minimalistycznej.
Jej praktyka koncentruje się na relacji pomiędzy naturą, czasem i materią. Tworzy reliefowe kompozycje z drewna, autorskich mieszanek mineralnych oraz naturalnych pigmentów, wykorzystując organiczne właściwości materiałów jako integralny element procesu twórczego. Powstające powierzchnie zachowują ślady swojej transformacji - pęknięcia, nierówności i subtelne zmiany struktury stają się zapisem czasu, a nie jego negacją.
Inspirując się estetyką wabi-sabi, artystka bada piękno obecne w niedoskonałości, przemijaniu i ciszy. Jej prace balansują pomiędzy surowością a subtelnością, zapraszając odbiorcę do doświadczenia kontemplacji zamiast narracji.
Jej twórczość wyrasta z głęboko osobistej refleksji nad kruchością ludzkiego istnienia, pozostając jednocześnie otwartą na uniwersalne doświadczenia pamięci, przemiany i nadziei.
Jej praktyka koncentruje się na relacji pomiędzy naturą, czasem i materią. Tworzy reliefowe kompozycje z drewna, autorskich mieszanek mineralnych oraz naturalnych pigmentów, wykorzystując organiczne właściwości materiałów jako integralny element procesu twórczego. Powstające powierzchnie zachowują ślady swojej transformacji - pęknięcia, nierówności i subtelne zmiany struktury stają się zapisem czasu, a nie jego negacją.
Inspirując się estetyką wabi-sabi, artystka bada piękno obecne w niedoskonałości, przemijaniu i ciszy. Jej prace balansują pomiędzy surowością a subtelnością, zapraszając odbiorcę do doświadczenia kontemplacji zamiast narracji.
Jej twórczość wyrasta z głęboko osobistej refleksji nad kruchością ludzkiego istnienia, pozostając jednocześnie otwartą na uniwersalne doświadczenia pamięci, przemiany i nadziei.
Artist statement
Moja twórczość jest dialogiem z materią.
Pracuję z drewnem, autorskimi mieszankami mineralnymi oraz naturalnymi pigmentami, pozwalając materiałom zachować ich własną pamięć, strukturę i nieprzewidywalność. Interesuje mnie proces, w którym materia nie jest podporządkowana formie, lecz współtworzy dzieło, ujawniając ślady czasu, napięcia i przemiany.
Bliska jest mi estetyka wabi-sabi - filozofia akceptująca przemijanie i niedoskonałość jako naturalny wymiar istnienia. Nie dążę do idealnie gładkich powierzchni. Pozwalam, aby pęknięcia, nierówności i organiczne zmiany pozostały widoczne, ponieważ to właśnie one nadają dziełu jego autentyczność.
Moje obrazy nie przedstawiają krajobrazów ani konkretnych miejsc. Są próbą uchwycenia stanów - ciszy, obecności, kruchości i wewnętrznej siły. Powstają na styku intuicji i uważnej obserwacji natury, gdzie erozja, światło i czas nie są procesami destrukcji, lecz nieustannej transformacji.
Osobiste doświadczenia nauczyły mnie postrzegać kruchość nie jako przeciwieństwo siły, lecz jako jedną z jej najgłębszych form. Ta perspektywa przenika moją praktykę, pozostając jednak jedynie punktem wyjścia, nigdy dosłowną narracją.
Tworzę przestrzenie, które nie udzielają odpowiedzi. Pozostawiają miejsce na ciszę, refleksję i indywidualne doświadczenie odbiorcy.
Wierzę, że prawdziwe piękno nie wynika z doskonałości. Rodzi się tam, gdzie materia, czas i światło spotykają się z ludzką obecnością.
Pracuję z drewnem, autorskimi mieszankami mineralnymi oraz naturalnymi pigmentami, pozwalając materiałom zachować ich własną pamięć, strukturę i nieprzewidywalność. Interesuje mnie proces, w którym materia nie jest podporządkowana formie, lecz współtworzy dzieło, ujawniając ślady czasu, napięcia i przemiany.
Bliska jest mi estetyka wabi-sabi - filozofia akceptująca przemijanie i niedoskonałość jako naturalny wymiar istnienia. Nie dążę do idealnie gładkich powierzchni. Pozwalam, aby pęknięcia, nierówności i organiczne zmiany pozostały widoczne, ponieważ to właśnie one nadają dziełu jego autentyczność.
Moje obrazy nie przedstawiają krajobrazów ani konkretnych miejsc. Są próbą uchwycenia stanów - ciszy, obecności, kruchości i wewnętrznej siły. Powstają na styku intuicji i uważnej obserwacji natury, gdzie erozja, światło i czas nie są procesami destrukcji, lecz nieustannej transformacji.
Osobiste doświadczenia nauczyły mnie postrzegać kruchość nie jako przeciwieństwo siły, lecz jako jedną z jej najgłębszych form. Ta perspektywa przenika moją praktykę, pozostając jednak jedynie punktem wyjścia, nigdy dosłowną narracją.
Tworzę przestrzenie, które nie udzielają odpowiedzi. Pozostawiają miejsce na ciszę, refleksję i indywidualne doświadczenie odbiorcy.
Wierzę, że prawdziwe piękno nie wynika z doskonałości. Rodzi się tam, gdzie materia, czas i światło spotykają się z ludzką obecnością.
Materiały
Drewno, autorskie mieszanki mineralne, naturalne pigmenty.
Faktura
Warstwy, struktura, ślad dłoni.
Światło
Cień i światło budują obraz.
Filozofia
Wabi-sabi - życie w harmonii z tym, co nieperfekcyjne.
„Piękno nie tkwi w tym, co idealne, lecz w tym, co prawdziwe.”
wabi-sabi
Porozmawiajmy
Jeżeli jesteś zainteresowany współpracą, wystawą lub zakupem obrazu, zapraszam do kontaktu.
Kontakt